Αποστολέας Θέμα: Άγρια Ζωή  (Αναγνώστηκε 103 φορές)

vitamin sea

  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 277
  • Age: 46
  • Τόπος: Iraklion Crete
  • Μοντέλο καγιάκ: Ξέμπαρκος
Άγρια Ζωή
« στις: 08 07, 2012, 08:43:04 πμ »
Μιά από τις ξεχωριστές εμπειρίες της ζωής μου είναι η συνάντηση που είχα με ένα κοπάδι δελφίνια ενώ βρισκόμουν ανοιχτά με το καγιάκ. Σκέφτικα λοιπόν να σας την περιγράψω μιας και αυτή η εμπειρία με έκανε να αγαπήσω ακόμα περισσότερο το άθλημα και να δώ την θάλασσα με διαφορετική ματιά. Επίσης είμαι σίγουρος ότι θα υπάρχουν αρκετοί φίλοι με ανάλογες εμπειρίες τις οποίες θα ήταν ωραίο να ακούσουμε.
Λοιπόν όλα άρχισαν  το περασμένο Φθινόπωρο όταν κάποιος μου έστηλε μια φώτο από την σφαγή των δελφινιών στην Νορβιγία την οποία σχολίασα και κοινοποίησα. Την αμέσως επόμενη μέρα ο καιρός ήταν καλός και πήγα στην θάλασσα για μια μικρή βόλτα. Βρισκόμουν περίπου 800μ από την ακτή βγαίνοντας όταν ξαφνικά άκουσα πλατσουρίσματα στο νερό στα περίπου 50μ. Κοίταξα και είδα μια μαύρη φιγούρα. Σκέφτηκα λοιπόν ότι ήταν κάποιος κολυμβητής με wet suit και αποφάσισα να πλησιάσω να δώ τι γίνεται. Όταν έφτασα στα πεπίπου 25μ δεν φαινόταν τίποτα. Σταμάτησα το σκάφος και έψαχνα με τα μάτια μου την θάλασσα πιστεύοντας ότι από κάτω κάποιος έκανε κατάδυση....Ξαφνικά μέσα από το πουθενά εμφανίστηκαν 8 Ρινοδέλφινα σε δύο ομάδες στα περίπου 20μ από μένα. Τα σώματα τους έβγαιναν από το νερό για να αναπνεύσουν και τα έβλεπα σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με εμένα. Έχω ξανασυναντίσει δελφίνια στην θάλασσα από πλοίο και έχω δεί δελφίνια από κοντά σε θαλάσσιο πάρκο αλλά να τα συναντίσεις στο φυσικό τους περιβάλλον τόσο κοντά και πάνω στο καγιάκ είναι κάτι μοναδικό. Η θέα ενός άγριου ζώου στον χώρο του ξυπνά μέσα μας πολλά συναισθήματα...ενθουσιασμό, φόβο, χαρά....και σίγουρα για μένα ήταν κάτι το πρωτόγνωρο. Προσπάθησα να ακολουθήσω το κοπάδι για όση ώρα μπορούσα αλλά ήταν αδύνατο. Τα δελφίνια προφανώς έψαχναν μια απόσταση ασφαλείας από μένα και πολύ γρήγορα τα κατάφεραν. Δυστυχώς εκείνη την μέρα δεν είχα την κάμερα μαζί ούτε μπορούσα να βγάλω φώτο με το κινητό μου...(Μια τέτοια φώτο θα μπορούσε σίγουρα να συγκριθεί με τον ξιφία του φίλου Aegean Paddlers). Τις επόμενες μέρες ξαναπήγα στην θάλασσα οργανωμένος πλέον για μια φώτο αλλά τίποτα...
Τώρα κάθε φορά που βγαίνω με το καγιάκ προσδοκώ να συναντήσω την φώκια που οι αναφορές των ψαράδων τοποθετούν στην περιοχή μας αλλά έχω το νου μου και για κανένα δελφίνι.....Άντε και καλές θάλασσες !!!!
Πάντα ψηλά μένει η κορφή άν 'ειν και χιονισμένη,
Τόν βράχο δέρνει η θάλασσα μα πάντα βράχος μένει..