Αποστολέας Θέμα: Δύο διαδρομές στον Πηνειό  (Αναγνώστηκε 94 φορές)

pankan

  • Newbie
  • *
  • Μηνύματα: 32
Δύο διαδρομές στον Πηνειό
« στις: 29 09, 2017, 03:55:33 μμ »
Η οικογενειακή μας εξόρμηση στο Πηνειό έγινε τις πρώτες μέρες του Αυγούστου. Βάση μας ήταν το δημοτικό κάμπινγκ στο Στόμιο. Κάτσαμε 4 μέρες και κάναμε δύο διαδρομές. Συμμετέχοντες ήμασταν, εγώ, η σύζυγος και η 11χρονη κόρη μου. Χρησιμοποιήσαμε το φουσκωτό gumotex seawave που όταν δε κουβαλάμε πολλά πράγματα, μας χωράει και τους τρείς άνετα.

1η διαδρομή: Εκβολές
Το σχέδιο έλεγε να ρίξουμε τη βάρκα στη γέφυρα του Παλαιόπυργου και αφού κάνουμε τη πολύ σύντομη διαδρομή μέχρι τη θάλασσα (4,6 χλμ), να συνεχίσουμε παραλιακά για άλλα 7,5 χλμ μέχρι το Στόμιο. Στο Στόμιο θα παίρναμε τα ποδήλατα που είχαμε αφήσει στο κάμπινγκ και θα κάναμε μια όμορφη ποδηλατάδα μέσα στον κάμπο, μέχρι τη γέφυρα του Παλαιόπυργου και το αυτοκίνητο.
Η είσοδος στο ποτάμι δίπλα στη γέφυρα του Παλαιόπυργου είναι προφανής και απροβλημάτιστη.
Το ποτάμι είχε παντού κάμποσο νερό, το οποίο ήταν σχεδόν ακίνητο σαν λίμνη.
Στο 1 χλμ από το ξεκίνημα υπάρχει στο ποτάμι φράγμα, το οποίο όμως έχει ένα άνοιγμα 10 μέτρων. Ακόμη όμως και εκεί, παρόλο που ολόκληρο ποτάμι 100 μέτρων στριμώχνεται σε ένα ανοιγματάκι 10 μέτρα, η ροή ήταν μηδαμινή.
Δυστυχώς στις εκβολές και στη θάλασσα, ο αέρας και το πολύ δυνατό κύμα ήταν κατάλληλα για surf αλλά απαγορευτικά για τη βάρκα μου και τη σύνθεση του πληρώματος. Αρνηθήκαμε την ευγενική πρόταση των παιδιών της trekking hellas (που ήταν στο ποτάμι με πελάτες τους) να μας κουβαλήσουν πίσω, και αποφασίσαμε να γυρίσουμε με τη βάρκα. Το αντίθετο ρεύμα ήταν ουσιαστικά ...ανύπαρκτο. Ακόμη και στο μικρό άνοιγμα του φράγματος δεν ζοριστήκαμε καθόλου. Το ανέβασμα προς την αντίθετη κατεύθυνση είχε εντελώς διαφορετικές εικόνες από το κατέβασμα και έτσι το ευχαριστηθήκαμε χωρίς να νοιώσουμε ότι κάτι χάσαμε επειδή δεν καταφέραμε να κάνουμε το κομμάτι από τις εκβολές μέχρι το Στόμιο. 

2η διαδρομή: Κοιλάδα των Τεμπών
Όποτε βρισκόμουν στα Τέμπη σκεφτόμουν ότι θα ήθελα να βρεθώ κάποτε στο ποτάμι με βάρκα.
Το σχέδιο έλεγε να ξεκινήσουμε από τα παλιά διόδια των Τεμπών και να καταλήξουμε κάπου μετά την έξοδο της κοιλάδας. Επειδή θεωρούσα ότι η είσοδος και η έξοδος είναι προφανείς, δεν το μελέτησα ιδιαίτερα και την πάτησα.
Πήγα πρώτα να βρω την έξοδο δίπλα στη γέφυρα της παλιά εθνικής αμέσως μετά την έξοδο της κοιλάδας. Δυστυχώς τα έργα για το τούνελ έχουν αλλάξει εντελώς τη περιοχή και δεν μπορούσα να βρω πρόσβαση στο ποτάμι. Με τα πολλά και μετά από κάμποσους γύρους, καταλήξαμε ότι θα βγούμε ακριβώς κάτω από τη γέφυρα της νέας εθνικής, που είναι 200 μ. πίσω από το σιδηροδρομικό σταθμό της Ραψάνης. Απέναντι από το σιδηροδρομικό σταθμό υπάρχει βενζινάδικο (AVIN). Εκεί έδεσα το ποδήλατο και ενημέρωσα τον πολύ φιλικό βενζινά ότι θα γυρίσω σε 4-5 ώρες να το πάρω.
Με το αυτοκίνητο διασχίσαμε τη κοιλάδα μέχρι τα παλιά διόδια όπου φαντάστηκα ότι εύκολα θα έριχνα τη βάρκα στο ποτάμι. Όμως ήταν αδύνατο να βρω μέρος με πρόσβαση στο ποτάμι. Αφού ρώτησα ντόπιους και ακολούθησα κάθε είδους άκυρες οδηγίες, μετά από 1-2 ώρες που γύρναγα μέσα στη ζέστη χωρίς αποτέλεσμα, αποφάσισα ότι έχασα, και γύρισα ξανά πίσω στη Ραψάνη να πάρω το ποδήλατο και να πάω για μπάνιο στη θάλασσα. Ο βενζινάς όμως που απόρησε που με είδε να γυρνάω νωρίς, αποδείχτηκε ότι ήξερε το μέρος πολύ καλύτερα από τους άλλους που έμεναν δίπλα. Μου είπε και μου έδειξε στο google earth (στο computer του) που ακριβώς υπάρχει πρόσβαση στο ποτάμι. Με προειδοποίησε ότι το ποτάμι έχει λίγο νερό αλλά έχοντας δει το νερό στις εκβολές και μέσα στη κοιλάδα, δεν έδωσα σημασία.
Πίσω πάλι λοιπόν και είσοδος στο ποτάμι στη Β όχθη, ακριβώς κάτω από τη νέα σιδηροδρομική γέφυρα των Τεμπών με τη διπλή γραμμή. Πήγαμε από το δρόμο που πάει στους Γόννους. Έτσι που έψαχνα εγώ δεν το έβρισκα δεν πα' να έψαχνα 100 χρόνια.
Μπήκαμε στο ποτάμι και σε λιγότερο από 200 μ. περάσαμε κάτω από τη παλιά σιδηροδρομική γέφυρα. Το νερό ήταν λιγοστό και οι ελιγμοί μέσα στα βράχια και τα σίδερα μας ανάγκασαν να κατέβουμε. Αν ήταν όμως το νερό περισσότερο και η ροή δυνατή, ίσως να υπήρχε πρόβλημα με τα σίδερα. Καλύτερα είναι να μελετήσετε καλά το google earth και να βρείτε άλλο σημείο εισόδου που να αποφευγει τη παλιά σιδηροδρομική γέφυρα. Ίσως στη Ν όχθη, αμέσως μετά την παλιά σιδηροδρομική γέφυρα.
Ο βενζινάς είχε δίκιο και για το λίγο νερό στο ποτάμι. Σε 6-7 σημεία που υπό κανονικές συνθήκες το ποτάμι θα σχημάτιζε rapids, τώρα δεν ήταν τίποτα άλλο από βράχια με νερό ανάμεσά τους. Ο κώλος  μου ακούμπαγε κάτω και η βάρκα κόλλαγε. Κατεβαίναμε και τα περιπατάγαμε μέσα στο νερό, σέρνοντας τη βάρκα. Καλά που δεν πήγα ξυπόλητος. Σε 2-3 από αυτά πήγε η μικρή μόνη της. Την εποχή που πήγαμε εμείς δεν υπήρχε κανένας φόβος να πάει μόνη ακόμα και στην απίθανη περίπτωση ανατροπής, αφού μετά από 50-100 μέτρα άγριούτσικα νερά, το ποτάμι γινόταν πάλι ακίνητη λίμνη. Να έχετε λοιπόν υπόψη σας ότι τη άνοιξη θα υπάρχουν κάποια σημεία με άγρια νερά που υπάρχει κίνδυνος ανατροπής. Λίγο πολύ φαίνονται και στο google earth.
Η συνολική διαδρομή ήταν λίγο πάνω από 10 χλμ. Βγήκαμε όπως είχαμε σχεδιάσει στη νέα γέφυρα της εθνικής κάτω από το σταθμό της Ραψάνης, και με το ποδήλατο που είχα αφήσει στο βενζινάδικο, διέσχισα για μια  ακόμη φορά από την παλιά εθνική τη κοιλάδα των Τεμπών, για να πάω μέχρι εκεί που ξεκινήσαμε και να πάρω το αυτοκίνητο.

Στις εκβολές
1 Φούσκωμα της βάρκας στη γέφυρα του Παλαιόπυργου. Μπροστά μας ομάδα της trekking hellas
2 Είχα μαζί και καλάμι ψαρέματος

Στα Τέμπη
3 Είσοδος κάτω από τη νέα σιδηροδρομική γέφυρα των Τεμπών
4 Η μικρή μόνη σε σημείο με πολύ λίγο νερό
5 Μετά τα βράχια-rapids το ποτάμι γίνεται ξανά λίμνη
6 Στη τουριστική πεζογέφυρα της Αγίας Παρασκευής το νερό φαίνεται άφθονο και ξεγελάει.